DEPRESSIE SERIES: Help ons de depressie door!

Er belande een vraag in mijn inbox van iemand wiens vriendin recentelijk vertelde dat ze manisch depressief is. Geheel begrijpelijk gaf “Mister X” aan niet te weten hoe met deze situatie om te gaan. De vraag aan mij was eigenlijk “Help! Want kan ik doen om mijn vriendin te helpen?” 

Een logische vraag, want je word geen dokter door een avondje te Googlen op de term “voetschimmel” (waar je, als je Google mag geloven, dood aan kunt gaan. Wat ansich ook wel weer een reden is om zwaar depressief je ondergang tegemoet te reizen). Het antwoord is natuurlijk net zo lastig. Geen twee mensen zijn hetzelfde. Geen twee depressies zijn hetzelfde. Wat voor mij op mijn 15e een wonderbaarlijke alles oplossende oplossing was, stort mij heden juist nog dieper de afgrond in.

Wat ik wel altijd als hulpvol heb ervaren is begrip en erkenning. De professionals zeggen “Je moet leuke dingen gaan doen!” maarja, de meeste echt leuke dingen kosten geld (dat moet je ook maar voor handen hebben) en zijn op dit moment ook “verboden”. Fijn, je zit dus de hele dag thuis. Samen met je zwaar depressieve vriendin met wie het eigelijk alleen maar slechter gaat. En eigenlijk wil ze ook helemaal niks anders dan op de bank of in bed liggen. 

depressies zijn is vermoeiend. Het klinkt misschien raar, maar de negatieve gedachten die vaak met een depressie gepaard zijn kosten zoveel energie, en tegelijkertijd faken veel depressieve mensen zichzelf de dag door. Na deze twee energieslurpers blijft er weinig over om nog iets te ondernemen. Het helpt dan ook niet als iemand je ook achter je vodden aan zit. Het maakt een slechte situatie alleen nog maar slechter. Maar tegelijkertijd heb je ook niks aan iemand die je constant alles na draagt, en je alles uit handen neemt. Je moet, een tussenweg zoeken. Maar het belangrijkste is dat er over gepraat word. Bespreek watje snapt, en vooral ook wat je niet snapt! 

Ik heb vier jaar lang samengewoond met iemand die niet snapte wat een depressie is. Toegegeven, ik wist op dat moment ook niet dat ik depressief was, omdat een depressie in zoveel verschillende vormen komt. We wilde er ook niet over praten. En dat maakte een zware situatie nog zwaarder. En uiteindelijk zijn we uit elkaar gegaan. Achteraf gezien had ik toen willen weten wat ik nu wist. Ik weet zeker dat mijn relatie daar baat bij zou hebben, wellicht zouden we dan zelfs al bij elkaar zijn. 

maar ach, geschiedenis. Ik merk dat ik in mijn depressieve buien ook graag zwelg in spijt en ellende van het verleden. Dan komen toch weer die negatieve gedachten naar boven die zoveel energie slurpen. Dan sla ik helemaal door “in het zwart”. En misschien is dat wel de belangrijkste tip die ik kan meegeven aan iemand die samen leeft met iemand die kampt met een depressie. Zorg voor balans. Zorg dat je partner niet door slaat in die negatieve gedachtes, dat sombere gevoel. Hoe je dat doet? Daar kan ik helaas geen antwoord op geven. ÓÓK dat zal per persoon verschillen. 

Ik weet wel dat balans voor mij heel belangrijk is. Een beetje huilen moet ook gevolgd worden door een beetje lachen. Gelukkig breekt het zonnetje steeds meer door. Dus “Mister X”, sleep je vriendin mee de zon in, en praat erover. En laat de rest over aan de professionals :) 

 

---

BELANGRIJK: Ik ben geen expert. ik blog vanuit mijn beleving en mijn ervaringen. Zoek bij klachten altijd advies van je huisarts of de praktijkondersteunende GGZ medewerker. Heb je zelfmoordgedachtes, aarzel niet en bel meteen 113! De wereld is heel mooi, geen mens kan gemist worden.