No module Published on Offcanvas position

Meneer Grappenhaus, ik vind je een klootzak.

Ziezo, duidelijker kan ik het niet zeggen. En hoewel ik mijn politieke mening doorgaans voor mezelf houd, kan ik nu toch weinig anders dan mijn gal spugen. En dat doe ik dan ook.

In mei verloor ik mijn vader, op een heel onverwacht moment. Het was ook het moment waarop de Corona pandemie op zijn eerste hoogtepunt was. Als familie werden wij geconfronteerd met strenge doch begrijpelijke maatregelen. In die laatste twee weken van mijn vader’s leven heb ik hem niet elke dag kunnen zien. Door regelgeving mocht er per dag maar een iemand bij, en moesten mijn moeder, broertje en ik dus afwisselen. Mijn familie heeft hem helemaal niet meer kunnen zien. Geen knuffel kunnen geven, geen afscheid mogen nemen. Want zo waren de Corona regels, dat je geliefde ligt te sterven was geen goed excuus.

De crematie van mijn vader was al niet minder rampzalig. We werden geconfronteerd met maatregelen die geen enkel mens zou moeten mee maken tijdens het afscheid van een geliefde. Ik mocht mijn vader’s kist niet zelf dragen. Wij mochten niet iedereen uitnodigen die we graag hadden willen uitnodigen. Ik moest de harde keus maken om tegen sommige mensen te zeggen “sorry, jij mag niet komen.” En dat doet pijn. Bovendien deed het geen eer aan de man die mijn vader was.

En Grapperhaus? Grapperhaus gaat trouwen. En niet zomaar even naar het stadhuis en weer terug. Nee, zijn bruiloft moest groots gevierd worden! Zijn bruiloft die makkelijk een jaar verplaatst had kunnen worden. Iets wat ik helaas met de crematie van mijn vader niet kon doen. Voor een crematie krijg je maar een kans, en je kan het nooit meer over doen.

Op zo’n mooie dag als je bruiloft wil je natuurlijk met iedereen knuffelen. Handen schudden, elkaar kussen.

Ik wilde dat op de crematie van mijn vader ook. Ik wilde zelf zijn kist dragen, en ik had zo enorm veel behoefte aan de steun van de mensen om mij heen. Maarja, je mag heen handen geven, geen knuffels, geen troostende schouder aanbieden. Je zit alleen met je pijn, en alleen met de wetenschap dat elders ook mensen met pijn zitten. Pijn omdat ze er niet bij konden zijn. Pijn omdat ze weten dat er geen 2e keer komt, geen uitstel tot volgend jaar. Een crematie is permanent.

En plots verschenen daar de foto’s en de video’s van de bruiloft van de Grappenhausjes.  Een bruiloft die - in tegenstelling tot een crematie - uitgesteld had kunnen worden tot volgend jaar. Een bruiloft waarop mensen al zoenend en lachend en handenschuddend bij elkaar stonden. En dat terwijl ik eenzaam naast de kist van mijn vader stond. Eenzaam omdat er maar 28 mensen uitgenodigd waren. Eenzaam omdat ik overweldigd van verdriet moest beseffen dat die hele crematie totaal geen recht deed aan wie mijn vader was.

Bijna alsof hij er trots op was erkende Ferdje dat hij “foutjes” gemaakt had. “Eventjes niet nagedacht”.  Een verdomd mager excuus van iemand die een aantal weken daarvoor nog met veel bombarie verkondigde dat als je je niet aan de maatregelen houd je een aso bent. Iemand die een voorbeeld moet zijn voor de maatschappij. Iemand met een functie die zo belangrijk is, dat je niet eventjes kan zeggen “we maken allemaal wel foutjes”. Want dit was geen foutje. Dit was een blunder van proporties, dommigheid van een man die ik moet vertrouwen met de verantwoordelijkheid dat hij voor miljoenen mensen kan bepalen wat ze wel en niet mogen.

 

Welnu meneer Grapperhaus, met een uitspraak ben ik het wel eens. Je bent een grote aso.

 

Je bent ook gewoon een grote domme olifant met boter op je hoofd. Dat er ook nog gedoe moet zijn om die boete.. Op straat krijgt IEDEREEN een boete en een strafblad, maar niet voor de Grappenhausjes.. nee, voor hen gelden uitzonderingsregels. Als je van je eigen minister al niet meer kan verwachten dat die integriteit toont, waar moet het dan heen met dit kabinet? Nee, minister Grapperhaus heeft boter op zijn hoofd. En dat hij na deze FE-NO-ME-NA-LE blunder niet zelf de conclusies trekt en op stapt, geeft alleen maar aan dat deze man niet het belang van het volk voorop heeft staan, maar alleen zijn eigen belang.

En stiekem he, stiekem hoop ik dat deze minister een flinke dosis Corona krijgt.  Niet goedschiks aftreden dan maar kwaadschiks. Kan zijn familie ook eens mee maken wat wij hebben mee gemaakt.