Laten we lekker depressief gaan doen!

Iemand vroeg mij “waarom blog jij over je depressies, vind je dat niet heel persoonlijk”

Ja, natuurlijk is het heel persoonlijk. Je geeft jezelf bloot, en stelt je daarbij open voor allerlei soorten reacties van andere mensen. Waarom ik er dan toch voor kies om dit zo te doen?

 

Jaren lang dacht ik dat ik de enige was, dat ik niet geholpen kon worden omdat niemand mij begreep, en dat niemand zat te wachten op mijn persoonlijke verhaal.

Het tegendeel is echter waar! Ik krijg met regelmaat reacties van mensen die blij zijn dat ik zo openlijk spreek. Het maakt het voor hen herkenbaar, en de drempel om het er over te hebben kleiner. Het laat ook zien dat mijn situatie niet uniek is. Er is een steeds groter wordende groep mensen die moeite heeft met het overleven in de huidige wereld.

Natuurlijk draait niet alles om onbaatzuchtige redenen. Soms krijg ik een berichtje van iemand die zijn dank wil uiten. Het leven heeft veel meer zin als je beseft dat je niet alleen bent. En complimentjes word iedereen vrolijk van, dus het is ook een beetje egoistisch!

Ook mensen die niet met depressiviteit kampen hebben soms wat aan mijn berichten. Het verbeterd iemand’s inzicht door een kijkje in de keuken te geven als het ware. Daarnaast heerst er nog steeds een negatief imago omtrend het woord depressie. Met mijn verhalen hoop ik die te doorbreken.